Iemand wat al gestaan het waar 'n rivier in die oseaan vloei of waar twee seestrome ontmoet, het moontlik iets besonders opgemerk. Die waters kan vir 'n tyd hul eie kleur en eienskappe behou voordat hulle vermeng. Die Qur'an beskryf hierdie verskynsel en skryf dit toe aan 'n onsigbare skeiding wat Allah ﷻ tussen die waters geplaas het.
Twee seë wat ontmoet
In twee opeenvolgende verse beskryf die Qur'an twee watermassas wat langs mekaar vloei en ontmoet, terwyl 'n grens verhinder dat die een die ander oorweldig:
Hy het die twee watermassas vry laat vloei, en mekaar laat ontmoet: tussen hulle is 'n versperring wat hulle nie verby kan steek nie.
(Qur'an 55:19–20)
Die twee seë ontmoet. Geen land of groot afstand hou hulle uitmekaar nie. Tog lê daar 'n barzakh, 'n grens of skeiding, tussen hulle. Moesliems dink al lank na oor hoe hierdie beskrywing ooreenstem met wat waargeneem kan word wanneer verskillende watermassas bymekaarkom en nie onmiddellik volledig vermeng nie.
Vars water en sout water
Die Qur'an beskryf hierdie ontmoeting ook op 'n ander plek. Die een watermassa is soet en vars, terwyl die ander sout en bitter is. Weer word 'n grens tussen hulle genoem:
En dit is Hy wat die twee waters vry laat vloei, die een soet, baie soet, en die ander souterig, bitter. En tussen die twee het Hy 'n afskeiding, 'n onskendbare versperring, geplaas.
(Qur'an 25:53)
Dit herinner aan riviermondings waar vars rivierwater die sout water van die see ontmoet. Die twee raak aan mekaar, maar behou hul onderskeie eienskappe oor 'n oorgangsgebied voordat hulle verder vermeng.
Die gawes van die see
Die Qur'an beskryf die see nie net as 'n natuurverskynsel nie. Dit is ook 'n bron van voedsel, voorsiening en genade. Mense ontvang goeie dinge uit die water en gebruik die see vir reis en handel:
En dit is Hy wat die see tot julle beskikking gestel het, sodat julle van die vangste daaruit kan eet, en die ornamente wat julle dra daaruit kan haal. En julle sien die skepe daaroor vaar, sodat julle van Sy volheid kan vra, en sodat julle dankbaar kan wees.
(Qur'an 16:14)
Duisternis in die dieptes
Die Qur'an skets ook 'n sterk beeld van die diepsee: lae duisternis en golwe bo golwe. Dit herinner aan die donker wêreld ver onder die oppervlak waar byna geen lig deurdring nie:
Of soos duisternis in 'n diep see, waar golf bo golf hom oorstelp, en waarbo 'n wolk is met duisternis bo duisternis ~ wanneer hy sy hand uitstrek, kan hy dit skaars sien.
(Qur'an 24:40)
Vir gelowiges is hierdie beskrywing van die lae duisternis in die diepsee merkwaardig in 'n teks wat aan 'n woestynvolk met min ervaring van diep oseane geopenbaar is.
'n Teken in die water
Soos die berge en die hemel word die seë in die Qur'an as āyāt, of tekens, beskryf. Die ontmoeting van verskillende watermassas, die grens tussen hulle, die voedsel en ander gawes wat hulle dra en die duisternis van hul dieptes wys volgens die Qur'an op die presisie en genade van die Skepper.
Lees verder
- Die Qur'an. Lees dit self, met vertaling en resitasie.
- Sahih al-Bukhari en Sahih Muslim. Die twee streng geverifieerde versamelings van die Profeet ﷺ se uitsprake.
- Riyad as-Salihin (Imam an-Nawawi), 'n geliefde versameling Hadith oor geloof, karakter en aanbidding.
- The Sealed Nectar (Ar-Raheeq Al-Makhtum), 'n bekroonde biografie van die Profeet ﷺ.
- Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources. Martin Lings.
Gaan voort
Deel van Die volledige gids om Islam te verstaan.